FAS/MAROKKO 1981

Ülke: Fas

Resmi dili: Arapça

Yerel Diller: Berber (Ülkenin doğusunda ve Atlas Dağları civarında konuşulur.)

Őnemli diller: Fransızca ve İspanyolca

Başkenti: Rabat

Nüfusu: 34 milyon

Yönetim: Krallık,(Monarşi)

Resmi dini: İslam

Yüzölçümü: 446.550 km²

Bağımsızlık: 2 mart 1956 (Fas, bu tarihe kadar Fransızların egemenliği altındaydılar.)

Fas adı: Arapçada “Maghreb” anlamına gelen ‘’güneşin batıda (Afrika’da) battığı en son yer,en son ülke” anlamına gelir.

Őnemli şehir: Casablanca,Rabat,Fas,Marekeş,Tanger(Tanca),Agadir,Meknes

Sınırları; Kuzeyde İspanya,batıda Atlas Okyanusu.güneyde ve doğuda Cezayir ile çevrilmiştir.

Tarihsel açıdan Türklerle 1578-1650 yıllarında ilişkiler olmuştur.Bu tarihlerde Cezayir ve Tunus Osmanlılar’a katılmıştı.

FAS

İspanya’nın güneyindeki Algeciras limanına geldiğimde uzunca bir kuyruk vardı.Kimileri sırt çantalı kimileri özel araba, ya da o minibüse tıka basa dolmuş Faslı gurbetçiler karşıya.Afrika kıtasına geçmek için adeta bir yarış içindeydiler. Araba plakalarına baktığımda Fransız, Belçika,Hollanda ve daha niceleri.Biz de de görüldüğü gibi minibüslerin çatı bagajları bir dağ gibi yükseliyordu.Liman çevresinde yorgunluktan uyuyanlar,öbek öbek yemek yiyenler bilet için kavga gürültü edenlerle bir ana baba günüydü.

Kapıkule’den arabayla hiç geçmedim.Galiba 80’li yıllarda bizim gurbetçi vatandaşların hali buradakinin aynısı olsa gerek.Biran evvel yuvaya kavuşmak….

Septa Afrika’da Fas sınırları içinde bir İspanyol şehri.Gişeler Faslılar ve öteki vatandaşlar şeklinde iki bölümden oluşuyordu.Faslıların olduğu bölümde binlerce kişi sıradaydı.Őtekiler yani Faslı olmayan diğer turistlerin bölümünde hiç kimsecikler yoktu.Benim için bilet almak çok basitti.Çok az İngilizce konuşuyordum.Fransızca ya da İspanyolcam da yoktu.Bütün Faslılar çok iyi Fransızca konuşuyorlardı.Kim bana birşey sorduysa hep yanıtsız bıraktım.

Bir ağacın dibinde gölgede sıcaktan terlerimi kurularken bana yönelik ziyaretler gittikçe sıklaşıyordu.Bir anda etrafımda yüzlerce Faslı oluştu.Tek anladığım sözcük‘Ticket’ti. Yani biletti.Herkes bana para uzatıyor ellerini açarak yalvarıp yakarmaya başlamışlardi.Herkes yorgun argın bir vaziyetteydiler. ‘Bana bir bilet alır mısın’demek istediklerini çok geçmeden anlamıştım.Herkese yanıtım istemeyerek te olsa ‘’HAYIR’’oldu.Birine yardım edeyim dedim bir anda etrafımda binlerce insan oluştu.Kavgalar çıktı.Onlarca kişi zorla bana bilet aldırtmaya çalıştı.Yakamı toplayıp beni tehdit edenlerin sayısı gittikçe artıyordu.Bir çare bulmam gerekiyordu, bu acınacak halime.Gitmekten vazgeçtiğimi söyleyemeye çalışarak oradan uzaklaştım.80’li yıllar bütün gurbetçiler için galiba vatana özlem yolunda çok zor bir yolculuktu.

Ertesi gün hiçkimseyle konuşmadan doğru vapur bilet gişesine giderek biletimi aldığım gibi bir anda kendimi vapura atıp beklemeye başladım.Vapurdan limanı gözlemek ve insanlara acımak hiç te elde değildi.Bu çile hiç te çekilecek gibi değildi.

Vapurumuz hareket etti.İlk kez Afrika kıtasına geçiyordum. Olanları unutup bol bol Cebeli Tarık boğazını izlemeye başladım.

Aslında İspanya Afrika’ya çok yakındı.Elini uzatsan değecek gibiydi.Vapurdan heriki tarafı görmekte mümkündü.Birkaç saatlik vapur yolculuğunan sonra Septaýa (Ceuta) geldik.Bu sehrin Afrika’da bir İspanyol sehri olduğunu oraya vardığımda anladım.Hani neredeydi bu Fas ülkesinin sınırı?…

Belediye otobüsleri ile sehir dışındaki Fas sınırına geldik.Bütün bunları önceden bilmiyordum.Faslılara ayak uydurdum.Onlar nereye ben de oraya.

Ceuta İspanyol şehrinden Tetuan Fas sınırı çok uzak değildi.Bu sınır bir Pazar yerine benziyordu.Yine binlerce insan.Bu sefer de pasaportlara giriş için birbirlerini ite kalkan yine terlemiş azgın suratlar.Sıcak olduğu için turist olduğum her halimden belliydi.Birkaç kişi yanıma geldi ve bana büyükçe bir poşet uzattılar.Saf saf eğilip şöyle poşetin içine baktım.Görebildiğim kadariyle içinde sert içkilerin olduğu şişeleri gördüm.

-Bu içkileri bizim için sınırdan geçirir misin?

-Kim?Ben mi? ‘’Kusura bakmayın bu işi yapamam ‘’ dercesine başımı gayet belirgin bir şekilde asağı yukarı indirip indirip kaldırdım.Bu mimiklerim onların hiç te hoşuna gitmemişti.Kafasını gözünü sallayan bu kızgın suratlı kişiler bana adeta düşman gibi bakıyorlardı.Oradan hemen uzaklaşmalıydım.Ama nereye?.Sınırı da geçmek zorundaydım. Bu kişiler artık beni tehdit etmeye başladılar.’’ Ya poşeti geçirirsin ya da senin işin Tetuan şehrinde tamamdır.’’Polis!!, polis!!

diye çığlıklar atarak soluğu bir anda kuyruğun en önündeki polisin yanında buldum.’’ Polis Bey ‘’ demeye kalmadan elimdeki pasaporta alacele giriş damgasını vurarak ‘’ülkemize hoşgeldiniz’’ dedi. Sınırı geçerek yola koyulan kalabalığa katıldım.Tetuan şehrine geldiğimde ilk işim bir otel bulmak oldu.Cebimde nakit para yoktu.Sadece seyahat çekleri vardı.Günlerden Cuma günü.Nerede bu çekleri bozdurabilirdim acaba.Tabi ki postanede. Evet hafta sonuna dek geldiği icin bu çekleri hiçbir yerde bozdurmam mümkün değildi.Tek çare Pazartesi gününü beklemekti.

Ne yiyip ne içecektim acaba.Gittiğim her otel nakit ödeme yapamadığım için beni kabul etmedi.Her ülkede iyi insanlar tabi ki eksik olmaz.

Yardımsever bir otel sahibi benim pasaport ve 300 dirhamlık imzalı çekimi rehin alarak Pazartesi gününe dek otelde yeme ve konaklamama izin verdi.

Bu ilk Afrika gezim benim için hiç te iyi başlamamıştı.Parasız pulsuz bir sokak avarelerine benziyordum.Korkuyordum da.Hani o sınırdaki kişiler var dı ya onlar da hiç aklımdan çıkmıyordu.Acaba beni tahip etmiş olabilirlermiydi acaba?Cumartesi Pazar hemen hemen otelden hiç çıkmadım.Neredeyse

oturup ağlayacaktım. ‘’Gülü seven dikenine katlanır’’ diye söylene söylene kendi kendimi avutmaya çalıştım.

Pazartesi seyahat çekini bozdurdup tekrar pasaportumu elime aldığımda derin bir soluk çekerek kendimi ilk kez bir daha özgür hissettim.Artık kendime güven iyiden iyiye artmıştı.Şimdi dudaklarımda ilk haykırdığım şey.’’MERHABA AFRİKA’’ oldu.

Bu ilk gezimde çok zorluklar çektim.Eskiden sadece seyahat çekleri vardı.Ya da nakit para.Şimdi bu zorluklar bir nebze olsun ortadan kalktı.Artık bankomatikleri dünyanın heryerinde kullanabilirsiniz.Kesinlikle yanınızda nakit para olsun.

FAS’TAN KISA KISA

†Fas’ta her şehirde Fransızların yapmış olduğu Fransız yeni şehir yerleşim bölümü ve eski Arap yerleşim bölümünü görmeniz mümkündür.

†Eski yerleşim yerleri çok dar sokaklardan oluşur.Labirent gibidir.Bütün alışverişler genellikle MEDİNA denilen merkez yerlerde olur.

†Atlas dağlarındaki BERBER halkın oturduğu yerleşim yerlerine mutlaka uğrayın.

†Sokaklarda sakin sakin gezmeniz adeta olanaksiz.Çünkü herkes mutlaka size birşeyler satnaya kalkar.En rezili ise uyuşturucu madde KİF’tir

†En ucuz lokantalar medinedir.Mutlaka TAJIN kebabını denemenizi tavsiye ederim

†Rastgele özel arabaya binmekten kaçının.Yoksa pasaportunuzdan ve paranızdan olursunuz.Tabi ki bu durum dünyanın her yerinde geçerlidir,

†Bayanların tek başına Fas’ta seyahat etmeleri galiba olanaksız olsa gerek.

†Eğlence yerlerini genellikle Casablanca,Rabat ve Agadir gibi yerlerde bulabilirsiniz.

†Alkol, genellikle heryerde yasaktır.Sadece lüks oteller ve ruhsatı olan eğlence yerleri hariç.

†Mutlaka Marakeş sehrini görün.Belki de kuzey Afrika’nın en güzel kültürel bir şehridir.

†Marekeş’te sehrin meydanı gece boyu eğlencelere tanık olursunuz.Őrneğin müzik eşliğinde yılan oynatmalar.Ya da bütün gece yerel danslar.

†Kırsal yerlerde hersey elle yenilir.Yer sofrası kurulur.Sabun ya da kaşık sırt çantanızda olursa onları hemen kullanma olanağı bulabilirsiniz.

†Marakeş’ten anlaşabileceğiniz bir turist gurubu ile kuzey Sahara çölleri ile tanışmanız mümkündür.

†Kırsal yerlerde köylülerin kendi yaptıkları kift adı altındaki sigara ve benzeri tütün içeceklerini kullanmayınız.

†Kahvelerde içilen yeşil NANE adlı çok şekerli çayı tatmayı unutmayınız.

†’’Calaba’’ adı verilen giysi o sıcaklarda sizi çok rahatlatabilir.(Bu Calabayı bu sahifenin sag üst köşesinde görebilirsiniz.)

†Çoğu medineler bizde eski Urfa sokaklarını çok andırır,

†Mutlaka pazarlık yapınız.

†Marakeş’te gündüz sıcaklığı bazen 40-50 derece olabilir.

Anasayfa